Volvo XC90 T8 od lat występuje w folderach jako wzór rodzinnego SUV-a: siedem miejsc, napęd na cztery koła, 455 KM i obietnica, że do szkoły pojedzie się na prądzie. Po liftingu z 2025 roku wygląda dojrzale, a w kabinie nadal czuć ten charakterystyczny spokój skandynawskiego premium. Pytanie brzmi, czy to naprawdę ideał, czy raczej drogi kompromis, który ma sens tylko przy konkretnym stylu życia.
Na papierze argument jest mocny. Benzynowy czterocylindrowiec 2.0 i silnik elektryczny dają razem około 455 KM i 709 Nm, a sprint do setki trwa 5,4 sekundy. Bateria 18,8 kWh (około 14,7–14,9 kWh netto) według WLTP pozwala przejechać nawet 70 km bez benzyny, w praktyce bliżej 50. Kto ładuje auto w domu i wozi dzieci po mieście, naprawdę może zejść do kilku litrów na sto kilometrów. Dwa rzędy foteli są przestronne, fotele wygodne, a wyciszenie na krótkich trasach robi wrażenie. Do tego dochodzi reputacja Volvo w testach zderzeniowych i spokojny, przewidywalny charakter jazdy.
Schody zaczynają się wtedy, gdy rodzina przestaje jeździć „do sklepu”. Trzeci rząd to miejsce dla dzieci albo na krótki dystans, nie dla dorosłych na wakacje. Przy rozłożonych siedmiu miejscach bagażnik kurczy się do około 262 litrów, czyli do kilku walizek kabinowych. Po rozładowaniu baterii znika magia katalogu: auto waży ponad 2,3 tony, a na autostradzie spala realnie 9–11 l/100 km. Test na 4800 km pokazał około 9,4 l po wyczerpaniu prądu. Brak szybkiego ładowania DC oznacza, że w trasie T8 jest po prostu ciężką hybrydą. W Polsce dopłata względem bazowego XC90 to około 50 tysięcy złotych, przy cenach startujących od niemal 390 tysięcy.
T8 jest więc idealnym SUV-em rodzinnym tylko dla kogoś, kto ma wallbox, krótkie codzienne trasy i rzadko wozi siedem osób z bagażem. Bez gniazdka zostaje komfortowym, bezpiecznym i drogim w utrzymaniu flagowcem, który na urlopie pali jak zwykły duży SUV, tylko że za wyraźnie wyższą cenę.