Przodek kultowej E klasy: Mercedes 170 V

Mercedes 170 V (fot. Daimler)
Mercedes 170 V (fot. Daimler)

Dokładnie 50 lat po tym, jak Carl Benz i Gottlieb Daimler wynaleźli samochód, pojawił się Mercedes-Benz 170 V. W lutym 1936 r., podczas Międzynarodowej Wystawy Samochodów i Motocykli (IAMA) w Berlinie, Mercedes-Benz zaprezentował model 170 V (W 136), który szybko zdobył status bestsellera.

Mercedes 170 V (fot. Daimler)
Podwójna randka w Mercedesie 170 V (fot. Daimler)

170 V powstał w liczbie 140 386 egzemplarzy

Do 1942 r., gdy z powodu wojny przerwano produkcję modelu, zbudowano 91 048 egzemplarzy – co oznacza, że w tamtym czasie był to najczęściej kupowany Mercedes. W okresie powojennym, do 1953 r., wyprodukowano jeszcze 49 367 sztuk, a po uwzględnieniu 170 D i 170 Db było to 83 190 sztuk.

Mercedes 170 V (fot. Daimler)
Mercedes 170 V 4-drzwiowa limuzyna (fot. Daimler)

170 V przed Wojną

Już w chwili rynkowego debiutu w marcu 1936 r. Automobil był dostępny aż w 6 wersjach osobowego nadwozia: jako 2- i 4-drzwiowa limuzyna, otwarta limuzyna, 2-drzwiowy otwarty wariant turystyczny (w 1938 r. zastąpiony odmianą 4-drzwiową), Cabriolet B oraz 2-miejscowy roadster. W maju 1936 r., 2 miesiące po premierze, do tej szerokiej gamy dołączył sportowy, a zarazem elegancki Cabriolet A.

Mercedes 170 V (fot. Daimler)
Klasyka i elegancja kabiny Mercedesa 170 V (fot. Daimler)

170 V po Wojnie

Od lipca 1947 r. 4-drzwiowy 170 V (W 136) zaczął ponownie zjeżdżać z taśmy produkcyjnej w Sindelfingen – jako pierwszy osobowy Mercedes wytwarzany po wojnie. Zapoczątkował on długą, bezpośrednią linię przodków współczesnej Klasy E. Producent wytwarzał jednak pojazdy tego formatu już od początku XX w.

Mercedes 170 V (fot. Daimler)
Prawda, że przytulnie? (fot. Daimler)

Tańszy i nowocześniejszy

Model, wyposażony w 4-cylindrowy silnik, miał być tańszy, a zarazem nowocześniejszy od 6-cylindrowego 170 (W 15, 1931-1936). Misja zakończyła się powodzeniem: nowy samochód charakteryzował się nowoczesnymi, płynnymi liniami, wyraźnie dystansując się od starszych pojazdów. Oprócz 170 V (litera „V” z niemieckiego oznaczała silnik „montowany z przodu”) podczas berlińskich targów zaprezentowano model 170 H (W 28), z tą samą jednostką napędową, ale zamontowaną z tyłu. Awangardowy 170 H był bezpośrednim następcą Mercedesa 130 (W 23) wprowadzonego w 1934 r. i został przyjęty znacznie gorzej niż jego odpowiednik z silnikiem z przodu; podczas gdy 170 V do 1942 r. pobił kilka rekordów sprzedaży, produkcję 170 H wstrzymano w 1939 r., po zbudowaniu zaledwie 1507 egzemplarzy.

Mercedes 170 V (fot. Daimler)
Mercedes 170 V 2-miejscowy roadster (fot. Daimler)

Jednostka napędowa

W fazie testów 4-cylindrowa jednostka M 136 miała początkowo pojemność 1,6 litra. Na krótko przed rozpoczęciem seryjnej produkcji podjęto jednak decyzję o zwiększeniu jej do 1,7 litra, tak aby wygenerować wyższy moment obrotowy. Motor osiągał moc 28 kW (38 KM). Aby uzyskać odpowiednią kulturę pracy, silnik został zamocowany na gumowych łożyskach. Doceniano go za prostą konstrukcję, harmonijną pracę i niezawodność. Czterobiegowa przekładnia początkowo miała zsynchronizowane trzeci i czwarty bieg. Od 1940 r. montowano już skrzynię w pełni zsynchronizowaną.

Mercedes 170 V (fot. Daimler)
Takie przekroje powstają do dziś(fot. Daimler)

Konstrukcja ramowa

„Kręgosłupem” 170-tki była solidna rama z owalnych rur, w kształcie litery X. W porównaniu do ramy o przekroju zbliżonym do prostokąta, zastosowanej w modelu 170, waga spadła o 80 kg, i to przy jednoczesnym wzroście sztywności. Zwiększony rozstaw osi i przesunięcie silnika do przodu sprawiły, że tylne siedzenia – zamontowane niżej niż wcześniej – można było przemieścić w lepiej resorowany obszar, przed łamaną tylną osią. W indywidualnym zawieszeniu przednich kół wykorzystano zestawy poprzecznych resorów piórowych i amortyzatory typu dźwigniowego. Sporą zaletą w obliczu jazdy po kiepskich drogach był 20,5-centymetrowy prześwit. Nadwozie miało mieszaną konstrukcję, z drewnianą ramą i blaszanym poszyciem.

Silnik i podwozie (fot. Daimler)

Dziwy tamtych lat

Z biegiem lat Mercedes-Benz 170 V był starannie modyfikowany. Od 1937 r. jego osłona chłodnicy została niemal niezauważalnie nachylona bardziej stromo i zyskała otwór wlewu chłodziwa z ozdobioną gwiazdą nakrętką. W 1938 r. w ofercie pojawił się zbudowany na bazie 170 V lekki pojazd użytkowy (LUV), przeznaczony na potrzeby policji i wojska. Chociaż w 1942 r. z powodu wojny Mercedes-Benz prawie całkowicie zaprzestał produkcji aut osobowych, rok później w Gaggenau rozpoczęto wytwarzanie jednostki na gaz drzewny (G 136), opracowanej właśnie dla 170 V; spalając 24 kg węgla drzewnego, wyposażony w nią pojazd mógł pokonać 100-130 km. Po wojnie brakowało paliwa, ale drewna było pod dostatkiem. Z tego powodu w styczniu 1946 r. jednostka ponownie trafiła do produkcji.

Mercedes 170 V (fot. Daimler)
Mercedes 170 V (fot. Daimler)
Total
0
Shares