XXI wiek to dla Sbarro okres przekazywania wiedzy – oto dzieła z tej epoki

XXI wiek to dla Franco Sbarro okres przekazywania tajników projektowania kolejnym pokoleniom. Nie mając nic więcej do udowodnienia, Sbarro wykorzystuje swoją wiedzę w Espace Sbarro – szkole, w której uczniowie oprócz pracy w „biurze” (studia, projektowanie, koncepcja), muszą budować od A do Z całe samochody. Druga szkoła została otwarta w Casablance w 1994 r. (CREA) oraz w Pontarlier we Francji do 2007 r., a następnie przeniesiona do Montbéliard pod nazwą Espera. Cykl studiów to jeden rok, a prace są historycznie prezentowane każdego roku na targach motoryzacyjnych w Genewie. Stworzyliśmy Top 10 najciekawszych projektów mistrza z tamtego okresu. Nasza lista to w większości dzieła zbudowane wspólnie ze studentami. 

Sbarro GT12

Sbarro GT12 (fot. Sbarro/Philippe Calvet)


Kiedy Sbarro zaprezentował GT1 w 1999 roku, dał do zrozumienia, że nie jest jego ostatnie słowo i przedstawił pomysł zainstalowania bardziej wyrafinowanego silnika. W ciągu roku zaprezentował 12-cylindrową wersję na targach motoryzacyjnych w Genewie: GT1 przekształciła się w GT12. Silnik to V12 Mercedesa, o mocy 500 KM. Jest tylko kilka różnic między GT1 a GT12.

Tylne lampy z Mercedesa W140 (fot. Sbarro/Philippe Calvet)

Wersja V12 jest srebrno-szara, a tylne światła pochodzą z Mercedesa W140. Tylne skrzydło można regulować, aby dostosować się do różnych torów. Wewnątrz jest czerwona skóra i Alcantara. GT12 był wystawiany przez trzy lata z rzędu na stoisku Sbarro podczas salonu samochodowego w Genewie, co świadczy o zainteresowaniu jego projektem.

Sbarro Family dragster

“rodzinny” dragster z silnikiem o pojemności ponad 27 litrów (fot. Sbarro/Philippe Calvet)

Franco Sbarro i jego uczniowie stworzyli dragstera o pieszczotliwej nazwie Family. Maszyna napędzana jest ogromnym silnikiem V12 Merlin (podobne silniki były montowane w brytyjskich myśliwcach Spitfire) o pojemności 27500 cm3, rozwijającym około 1500 koni mechanicznych. Ten potwór waży prawie 5 ton, mierzy 9,5 metra długości i 2,80 metra szerokości, a na pokład może zabrać czwórkę pasażerów. Family został zaprezentowany na Essen Motorshow pod koniec listopada 2001 roku.

Citroën Xsara Picasso Cup

Picasso WRC nawet dziś wygląda fenomenalnie (fot. Sbarro/Philippe Calvet)

Franco miał słabość do modyfikowania vanów. Począwszy od Renault Scénic w 1998, a skończywszy na Citroenie Xsara Picasso WRC! Po premierze panowały nastroje, że publika nigdy nie doceni przemiany statecznego Citroëna Picasso w samochód sportowy. Inni byli na szczęście mniej krytyczni, zwłaszcza że Citroën zlecił ten projekt i uczynił z niego oficjalny pojazd. WRC charakteryzują potężne nadkola i głęboko wcięte przedłużenia nadwozia z przodu i z tyłu. Z przodu jest ogromny wlot powietrza z otworami wentylacyjnymi na hamulce po obu stronach. Z kolei tył pojazdu wieńczy skrzydło spoilera. Czworo drzwi przekształciło się w dwa masywne panele podnoszone jak drzwi Mercedesa Gullwing. Wewnątrz panuje atmosfera samochodu wyścigowego: klatka bezpieczeństwa; pedały karbonowe; fotele wyścigowe Cesam z pełną uprzężą oraz unikalna dźwignia zmiany biegów z mniejszą dźwignią do włączania biegu wstecznego. Silnik pochodzi z  Peugota 306 S16: 2-litrowy motor z manualną skrzynią biegów generuje 250 KM. Podobno ta konstrukcja zniosłaby o wiele większą moc, ale auto miało mieć pod maską seryjny silnik koncernu PSA.

Fiat Multipla Sbarro

Fiat Multipla Sbarro (fot. Sbarro/Philippe Calvet)

Sbarro zbudował dwie Multiple i znalazły się one na naszej liście z jednego powodu – bo to Fiaty Multipla. Zbudowane na zamówienie Fiata na Igrzyska Olimpijskie Multiple Sbarro mają 6 drzwi i mogą pomieścić 8 osób (3 z przodu, 3 z tyłu i 2 w bagażniku). Na wystawach prezentowane były dwa egzemplarze: jeden zbudowany na bazie pierwszej wersji Multipli (ciemnoniebieski), a drugi oparty na poliftingowej – szary.

Alfa Romeo Diva

Alfa Romeo Diva (fot. Sbarro/Philippe Calvet)

W Genewie 2006 Sbarro pokazał Alfa Romeo Diva. Samochód ten jest wynikiem współpracy między Wolfgangiem Eggerem (szefem Centro Stile Alfa), centrum badawczym grupy Fiat i Franco Sbarro. Samochód został zaprojektowany przez samego Eggera, a wykonali go studenci Sbarro i Espera. Styl nadwozia przywołuje nostalgiczną przeszłość. Bolid otrzymał drzwi “Gullwing” i reflektory LED. Przód Alfy został zaczerpnięty z bolidów F1. Tył jest znacznie bardziej retro, z dwoma dużymi okrągłymi światłami. Centralne położenie podwójnego wydechu nadaje nutę oryginalności, a dziś kojarzy się z projektami Pagani. Wewnątrz Diva jest bardzo spartańska. Silnik V6 o mocy 290 KM i pojemności 3,2 litra pochodzi z Alfy Romeo 147 GTA i jest umieszczony centralnie i połączony z podzespołami Ferrari. Espera Sbarro Diva to jeden z najpiękniejszych samochodów zaprojektowanych przez Esperę.

Sbarro GT8 #2

Już wiemy co było inspiracją dla Purrari (fot. Sbarro/Philippe Calvet)

Pierwsze GT8 było czarne, ale na targi w Essen Sbarro przygotował drugi samochód… Różowe auto na bazie Ferrari 360 Modena, które stało się obiektem drwin dla „purystów”. To tego dochodzi kontrowersyjne body i tylne skrzydło, które nie jest zbyt dyskretne. Bazą tego projektu jest model Ferrari. Czy dziś po aferze Purrari i innych kontrowersyjnych prawniczych zagrywkach Włochów wobec klientów, którzy odważyli się zmodyfikować Ferrari, ktokolwiek odważyłby się zbudować taki bolid? Wątpimy…

Sbarro Orbital Hybrid

Hybrydowy, z laserowym wyświetlaczem i kołam,i orbitalnymi (fot. Sbarro/Philippe Calvet)

Słynne koło orbitalne trafia na stoisko Sbarro na Geneva Motor Show w 2009, ponad dwadzieścia lat po jego stworzeniu. Dwadzieścia lat, podczas których Sbarro nie mógł wykorzystać swojego genialnego wynalazku przez problemy patentowe. Ostatecznie firma Mottas Vistaholding, właściciel patentu, zawarła umowę z Franco Sbarro na ponowne opracowanie słynnego koła. Po obu stronach są dwa silniki elektryczne o mocy 10 KM każdy, a nad wszystkim czuwa motor spalinowy. Przednie koła są „przecięte” spojlerami z wbudowanymi diodami LED. We współpracy z Delphi, Sbarro wprowadził także system head-up. Tutaj, zamiast wyświetlać obraz za pomocą luster, system generuje wirtualny obraz za pomocą lasera. Orbital Hybrid jest również wyposażony w dotykowy wyświetlacz Delphi. Za tą nazwą kryje się ekran, z którego w prosty i intuicyjny sposób można sterować klimatyzacją, systemem audio, telefonem, a nawet niektórymi parametrami dynamicznymi samochodu. 

Autobau

Urodziwy? Chyba nie, ale za to z niczym go nie pomylisz (fot. Sbarro/Philippe Calvet)

Autobau to centrum wystawiennicze stworzone przez Fredy’ego Alexandra Lienharda, byłego szwajcarskiego kierowcę, który wygrał 24-godzinny wyścig Daytona w 2002 roku. W 2010 roku Franco Sbarro oddaje hołd swojemu przyjacielowi poprzez nowy model, który nosi nazwę… Autobau! Cytat z broszury na Geneva Motor Show 2010: „Autobau to hołd dla mojego przyjaciela Fredy’ego Lienharda za sukcesy w międzynarodowych konkursach, a także za jego życie zawodowe i osobiste. Mam nadzieję, że ta interpretacja jest godna całego życia pasji i pracy ”. Pojazd napędzany jest przez V12 Ferrari rozwijające moc 550 koni mechanicznych.  Autobau, podobnie jak wiele wyjątkowych modeli Sbarro, to samochód, który ma własną osobowość, wykraczającą poza czas i modę.

Espera Eight

Silnik V8 Maserati (fot. Sbarro/Philippe Calvet)

Espera Eight została zaprezentowana na targach Mondial de l’Automobile w Paryżu w 2012 oraz w Genewie w marcu 2013. Jest to interpretacja amerykańskich hot-rod’ów z 360-konnym Maserati V8 z 3200GT. Boczne wydechy, brak reflektorów, zderzaków i dachu, niska przednia szyba i ogromne opony – wszystko to składa się bestialski image samochodu. Korpus jest wykonany z włókna szklanego. Wewnątrz jest tablet skierowany w stronę kierowcy i system audio marki Parrot. Ósemka to jeden z najbardziej imponujących samochodów wykonanych przez uczniów Espery.

Mille Miglia

Espera Sbarro Miglia (fot. Sbarro/Philippe Calvet)

Mille Miglia to dwunasty koncept wykonany przez uczniów Espery od czasu przeprowadzki szkoły do Monbéliard we Francji. Miglia wydaje się być zainspirowana Ferrari Testarossą 1957, ale silnik pochodzi z Porsche (V8 z modelu 928). Masa samochodu to około 1050 kg, co bolid zawdzięcza nadwoziu z kompozytu. Samochód przewiduje chowane siedzenie dla pasażera. Projekt dziś zwraca na siebie szczególną uwagę, ponieważ w bardzo podobny sposób zostały zaprojektowane limitowane wersje Mercedes-Benz SLR McLaren Stirling Moss oraz Ferrari SP1. Miglia został zmontowany w zaledwie kilka tygodni i zaprezentowany w Essen w listopadzie 2015 roku.

Natchniony geniusz

Franco Sbarro stworzył przez dekady swojej aktywności dziesiątki wybitnych projektów. Niektóre z nich dopiero po wielu latach zostają docenione i uznane za genialne. Twory Sbarro niejednokrotnie bardzo wyprzedzały epoki, w których Twórca je prezentował. Niektóre z nich szokują, inne zadziwiają, ale żaden z nich nie pozostawia publiki obojętnej. Sbarro to geniusz.

źródła: Sbarro, Franco Sbarro

Total
0
Shares
Related Posts